Dat du mien Leefsten büst

Dat Leed is woll dat bekannste Leed op Platt – en echten Klassiker. Keeneen weet, wo oolt dat Leed is. Karl Müllenhoff hett den Text to´n eersten Mal rutbröcht. Dat weer 1845.

Hier kannst Du dat Leed toeerst komodig anhören:

1. Dat du mien Leefsten büst, dat du woll weetst.
Kumm bi de Nacht, kumm bi de Nacht, segg wo du heetst;
kumm bi de Nacht, kumm bi de Nacht, segg wo du heetst.

2. Kumm du üm Middernacht, kumm du Klock een!
Vader slöppt, Moder slöppt, ik slaap alleen;
Vader slöppt, Moder slöppt, ik slaap alleen.

3. Klopp an de Kamerdöör, faat an de Klink!
Vader meent, Moder meent, dat deit de Wind;
Vader meent, Moder meent, dat deit de Wind.

Vele Minschen hebbt över de Tiet mehr un mehr Strophen to dat Leed dicht. Se hebbt sik to´n Biespeel vörstellt, dat de Deern unner en Deek liggen oder dat ehr Bett twischen twee Finster stahn deit. Op just so vele Oorten un Wiesen is dat Leed vun vele Muskanten sungen un opnahmen worden. So is dat, wenn en Leed so bannig oolt is un nie nich ut de Köpp vun de Minschen rutgeiht.

Hest Du di den Text markt?

Nu bruukst Du ok en beten Glück:

Hest Du allens verstahn?

Opgaav: Kiek de Naams un Wöör na, de Du nich kennen deist!

Playback: Hier kannst Du mitsingen:

(De Vers fangt bi 12 Sekunnen an)

Wokeen weer…?

Söökmaschinentipp: Karl Müllenhoff